Geboeid door perfectionisme

Ieder mens heeft zijn eigen manier van werken, van denken, én zijn eigen gestel. Een goede balans vinden tussen de verwachtingen van jezelf en de maatschappij en tussen je eigen kunnen is een moeilijke oefening.

Met de dingen goed willen doen en te streven naar verbetering is uiteraard niets mis. Wanneer men echter liefst altijd zonder één enkele fout te maken topkwaliteit nastreeft, men steeds een knagend stemmetje van binnen voelt dat het nooit goed genoeg is voor jezelf of voor anderen, men moeite heeft met delegeren omdat men van mening is dat men het zelf beter kan dan de ander, men zich overal verantwoordelijk voor voelt, wanneer de inspanning die men hiervoor moet leveren niet meer opweegt tegen het resultaat, dan kan de betrokkene zelf en de omgeving eronder gaan lijden. En, dit zowel op het werk als privé.

Een belangrijk aandachtspunt is bovendien dat perfectionisme een risicofactor is voor stressklachten en burnout en het verdient aldus een plaats in een burnout preventiebeleid. 

Voor  wie?

De training richt zich op mensen die zelf met perfectionisme te maken hebben en meer inzicht willen in hoe hun eigen perfectionistisch denken en gedrag in elkaar zit en welke mogelijkheden er zijn om er anders mee om te gaan. 

Dit om als individu ingesleten gewoontepatronen te doorbreken en daarin te groeien, om de relatie met anderen te verbeteren, om in een drukke en veeleisende werkomgeving en maatschappij goed te kunnen blijven functioneren alsook om in verschillende levensdomeinen (terug) met plezier en energie te leven, ook op lange termijn. 

Doelstelling

Deze workshop wil een antwoord bieden op 3 vragen:

1) Wat is perfectionisme nu eigenlijk? Welke zijn de verschillende vormen van perfectionisme?

2) Hoe ben ik eraan gekomen en wat zorgt ervoor dat het blijft voortbestaan?

3) Geraak ik er van af en hoe?

 

Is het de bedoeling om dit perfectionisme volledig uit je leven te bannen? Uit ervaring blijkt dat de meeste perfectionisten dit eigenlijk niet willen. Aangezien het ook een ingesleten gewoontepatroon is, met zijn kwaliteiten en valkuilen, streven we er eerder naar om meer bewuste keuzes te kunnen maken en om het in te zetten wanneer het nuttig is enerzijds, en het te kunnen temperen wanneer het niet nodig is anderzijds.